Oud: hout, hars en parfum

Oud — ook wel agarhout of aloëhout genoemd — is het beroemdste en meest omstreden ingrediënt van de Arabische parfumerie. Het wordt wel ‘vloeibaar goud’ genoemd, en niet zonder reden.

Wat is oud?

Oud is geen gewone houtsoort. Het ontstaat wanneer de aquilariaboom wordt aangetast door een schimmel. Als reactie vormt de boom een donkere, geurige hars die het hout doordrenkt. Juist dat geharsde hout is het kostbare oud. Het wordt gebruikt als geurig hout (om te branden) én als grondstof voor oud-olie, een van de duurste geurstoffen ter wereld.

Waarom is het zo duur?

Echte oud-olie is zeldzaam: niet elke aquilariaboom produceert hars, en het winnen en destilleren is arbeidsintensief. Hoogwaardige oud-olie kan duizenden euro’s per flesje kosten. Veel van wat tegenwoordig als ‘oud’ wordt verkocht, is daarom een combinatie van andere houtsoorten, harsen en — heel vaak — een synthetische oud-noot.

Hoe ruikt oud?

Oud is complex en niet voor iedereen meteen prettig: houtachtig en aards, met een rokerige, soms licht leerachtige en ‘dierlijke’ kant. In kleine doses geeft het parfums ongekende diepte. Synthetische oud-noten zijn doorgaans zachter en gladder dan de rauwe, harsige real thing.

‘Oud’ op een fles betekent niet automatisch echte oud

Bij betaalbare parfums verwijst ‘oud’ meestal naar een oud-akkoord — een reconstructie van de geur — en niet naar echte oud-olie. Dat is geen bedrog: het is hoe moderne parfumerie werkt. Wil je de geur leren kennen, begin dan met een toegankelijke oud-geur en ontdek het verschil tussen houtachtig, rokerig en leerachtig oud. Meer over de andere geurnoten staat in de geurnoten-gids.